Nieuwsarchief 2016 RSS

Italië beeft 12 november 2016
Italië is de afgelopen weken en maanden opgeschrikt door meerdere aardbevingen, die honderden dodelijke slachtoffers geëist en enorme materiële schade veroorzaakt hebben.
De seismologische ontwikkelingen die de laatste jaren in dit land gaande zijn, houden mijn gedachten bezig. Des te meer omdat ik vorig jaar nog het keuzevak "Geodesy and natural hazards" heb gevolgd, dat zich richt op aardobservatie (remote sensing) ten behoeve van de bewaking, beheersing en eventuele prognose van natuurgevaren. De afsluitende opdracht voor dit vak was het schrijven van een wetenschappelijke paper over een eigen interferometrische analyse van radaropnames van een zelf gekozen recente natuurramp: ik heb toen gekozen voor een onderzoek naar de aardbeving bij L'Aquila in Italië in 2009 (PDF Download). Daardoor ben ik nu dus best goed op de hoogte van de algemene geologie en de seismologische risico's in de Apennijnen.
Vanuit geowetenschappelijk oogpunt is het in principe weinig verrassend, maar toch ontzettend interessant en leerzaam, wat er de afgelopen weken allemaal is gebeurd. Vanuit menselijk en maatschappelijk oogpunt daarentegen is de huidige situatie in de Apennijnen niets minder dan een drama.
Hoewel een nauwkeurige voorspelling van aardbevingen nog altijd vrijwel onmogelijk is, wat de seismologen niet aangerekend kan worden, wordt er achteraf toch altijd (te) veel gespeculeerd, met name op bestuurlijk en politiek niveau. Voorlopig hebben de gedupeerde inwoners van de getroffen gebieden echter het nakijken: het is gebleken dat, ondanks de welbekende en bewezen historie van frequente en ook zware aardbevingen, de naleving van bouwkundige voorschriften m.b.t. aardbevingsbestendigheid in deze gebieden helaas lange tijd veronachtzaamd is, waardoor de meeste bouwwerken niet aardbevingsbestendig zijn. Dat heeft in april 2009 in L'Aquila e.o. (Mw 6.3) al geleid tot 308 doden en in augustus van dit jaar in Amatrice e.o. (Mw 6.2) wederom tot 298 doden. Bovendien hebben duizenden mensen hun huis en haard verloren, en talloze prachtige middeleeuwse stadjes en bergdorpjes zijn praktisch met de grond gelijk gemaakt: zie het onderstaande filmfragment!
De enige reden waarom er op 30 oktober jl. in Sellano e.o. (Mw 6.5: zwaarste aardbeving in Italië sinds 36 jaar) niet meer dan 3 doden en enkele tientallen gewonden zijn gevallen, is omdat er in de voorafgaande dagen (m.n. op 26 oktober) al enkele forse aardschokken tot Mw 5.9 hadden plaatsgevonden, waarop de meeste mensen al waren gevlucht. Desalniettemin zijn nu tienduizenden inwoners van deze regio dakloos doordat hun huizen zijn ingestort of niet meer veilig bewoonbaar zijn door de geleden schade.
De grote vraag is of deze regio ooit nog bewoond zal worden als vanouds, aangezien het aardbevingsrisico zal blijven bestaan. Zelfs als alles over 10 jaar weer tot rust gekomen lijkt, dan zal misschien over 100 jaar alweer een volgende serie van zware aardbevingen optreden; dat is vrijwel onvermijdelijk. Ik heb in elk geval met de inwoners te doen en voorzie nog grote uitdagingen in de toekomst.
Meer informatie: Kennislink (1), Kennislink (2), KNMI (1) en KNMI (2).
JavaScript is helaas niet geactiveerd in uw browser.

Activeer JavaScript voor een correcte werking van diverse functies op deze website (instructies).

https://www.youtube.com/watch?v=KHxXP0GEc9s
Een nieuw hoofdstuk 5 november 2016
Sinds afgelopen dinsdag, 1 november, ben ik officieel werkzaam als geotechnisch adviseur bij Sweco.
Sweco is van oorsprong een Zweeds bedrijf en geldt sinds de overname van Grontmij eind 2015 als het grootste architecten- en ingenieursadviesbureau van Europa, met meer dan 14.500 werknemers en met vestigingen in 14 Europese landen. De Nederlandse tak van Sweco heeft ongeveer 1700 werknemers in dienst, waartoe ik sinds deze maand dus ook behoor.
Ik heb al kennis mogen maken met dit bedrijf tijdens mijn afstudeeronderzoek en nu is het dus voor "het echie". Hoewel mijn eerste werkweek er al op zit, heb ik nog niet veel kunnen doen behalve allerlei persoonlijke administratieve en IT-gerelateerde zaken. Maar vanaf volgende week zal de leercurve naar verwachting wel gaan stijgen... ik ben in ieder geval erg enthousiast en benieuwd hoe het allemaal zal lopen.
C.B. Houkes: National Geographic-fotograaf 2 oktober 2016
Toegegeven, de titel van dit nieuwsbericht is een klein beetje overdreven, maar toch voel ik mij vereerd dat een foto van mij in een National Geographic kalender staat.
In het voorjaar had ik met een drietal foto's meegedaan aan een landschapsfotowedstrijd van National Geographic. Niet gewonnen, helaas, maar enkele weken later kreeg ik wel bericht dat één van mijn foto's was geselecteerd voor de National Geographic scheurkalender 2017!
Het gaat om de foto hiernaast, welke de kalenderpagina van 20 maart siert. Vond ik leuk om even mee te pronken.
Terug van vakanties en alweer klaar voor de volgende 30 september 2016
Natuurlijk ben ik alweer lang en breed teruggekeerd uit Oostenrijk, maar ik heb sindsdien nog nauwelijks de tijd gehad voor een berichtje op mijn homepage, wat vooral te maken had met verschillende andere reizen.
Tijdens de eerste vrije week na mijn afstuderen in Nederland, gevolgd door vier weken vakantie in Oostenrijk, heb ik eindelijk mijn energiereserves weer een beetje kunnen opbouwen en vooral mijn ernstige slaaptekort kunnen inhalen. Desondanks waren augustus en september een paar drukke maanden – maar wel op een plezierige manier.
Begin augustus was ik namelijk begonnen met de voorbereidingen voor een reis naar een bestemming die ik al sinds lange tijd heel graag wilde bezoeken: IJsland. Dit werd mogelijk gemaakt dankzij de bijdrage van mijn ouders, als cadeau voor het behalen van mijn ingenieursdiploma! Op basis van uitgebreid onderzoek naar reismogelijkheden, reisorganisaties en prijzen, heb ik uiteindelijk een weloverwogen keuze kunnen maken voor een individuele rondreis van 11 dagen. Deze reis heb ik geboekt via de reisorganisatie IJslandspecialist, die voor mij op zeer korte termijn vluchten, huurauto en accommodaties heeft geregeld. Hoewel de reisperiode geheel vrij en zelf te bepalen was, wilde ik per se nog vroeg in september gaan i.v.m. mijn beschikbare vrije tijd en de seizoensafhankelijke weersverwachting. Zodoende ben ik van 4 tot 14 september in IJsland geweest en kan ik nu terugblikken op een onvergetelijke reis door een uniek en enorm veelzijdig land. Zie ter illustratie eventueel de onderstaande mooie filmpjes (niet zelf gemaakt). Meer informatie en vooral foto's van mijn rondreis zullen later volgen; alleen een bescheiden voorproefje van 11 foto's is alvast te bezichtigen op de pagina IJsland 2016 in het fotoalbum!
Tevens had ik mij eind juli aangemeld voor de KIVI TTOW excursie naar Zuid-Duitsland. Helaas was ik door eerdere studiedrukte laat met aanmelden en kwam ik op de wachtlijst. Pas in de week voor mijn vertrek naar IJsland werd ik geïnformeerd dat een andere deelnemer zich had afgemeld en dat ik dus toch nog mee kon. Zodoende ben ik van 21 tot en met 24 september ook nog in Zuid-Duitsland geweest. Hier hebben we o.a. de tunnelboormachinefabriek van Herrenknecht in Schwanau bezocht, en een drietal spoortunnels in aanbouw tussen Stuttgart en Ulm, in het kader van het nieuwe Trans-Europese hogesnelheidsnetwerk. Een kort reisverslag met enkele foto-impressies is te vinden op de website van het COB.
Tot slot meld ik mij hierbij ook meteen af voor volgende week, omdat ik spontaan nog een paar dagen voor familiebezoek naar Oostenrijk ga. Dat wordt voor mij overigens de eerste herfstvakantie sinds 2007! Ik dacht, laat ik mijn vrije tijd optimaal benutten zolang ik nog geen vaste baan heb. Voor wat betreft baan: ik ben nog bezig met solliciteren en heb tot nu toe alleen maar positieve reacties ontvangen, waardoor ik zelfs keuzevrijheid geniet. Een technische opleiding heeft toch zo z'n voordelen op de arbeidsmarkt...
JavaScript is helaas niet geactiveerd in uw browser.

Activeer JavaScript voor een correcte werking van diverse functies op deze website (instructies).

https://www.youtube.com/watch?v=HWqcBlJ8YWo
't is voorbij 23 juli 2016
De klus is geklaard – en de kracht is op. Hierbij een kort woord van afscheid op de vooravond van ons vertrek naar Oostenrijk, met de hoop dat dit afscheid een nieuw begin inluidt.
Op de middelbare school werd vaak gezegd dat je studententijd de mooiste tijd van je leven is. Ik had niets liever gedaan dan deze uitspraak te bevestigen. Helaas is dit echter geenszins het geval gebleken en kan ik geen woorden vinden die mijn opluchting beschrijven dat het eindelijk voorbij is.
Ik had nog meer willen vertellen, maar ik ben er even klaar mee. Tot ziens.
Kort berichtje met een bij het jaargetijde passende filmopname 5 mei 2016
Helaas ben ik te druk met mijn afstudeeronderzoek om nieuwe foto's of wat dan ook te publiceren, maar een recent opgetreden en uiterst zeldzaam natuurfenomeen kan ik toch niet negeren.
Hoogstwaarschijnlijk ken je Death Valley wel: wereldwijd bekend als de heetste en droogste plek van de Verenigde Staten. Deze enorme woestijnvallei bestaat uit weinig meer dan uitgestrekte zandvlaktes of zoutvlaktes, soms met zandduinen, kale rotsen en eventueel enkele sprietjes verdord gras. Neerslag komt voor, maar is over het algemeen te zeldzaam en te weinig om enige noemenswaardige flora in stand te houden.
Over het algemeen dus. Maar áls er een keer wél voldoende neerslag valt, dan weet je niet wat je ziet. En dit voorjaar was het zover: een zeldzame hoeveelheid neerslag veroorzaakte een welhaast explosieve bloei van planten en bloemen. Deze bloei wordt ook wel "Superbloom" genoemd en treedt niet vaker dan eens per decennium op. Wie Death Valley alleen als een droge woestijn kent (bijvoorbeeld van foto's of video's), heeft waarschijnlijk de Superbloom nog niet gezien. En die zou je eigenlijk niet mogen missen:
JavaScript is helaas niet geactiveerd in uw browser.

Activeer JavaScript voor een correcte werking van diverse functies op deze website (instructies).

https://www.youtube.com/watch?v=cQnSeL02GGk
Wel, dat was het weer voor dit jaar deze maand. Prettig weekend!
Het laatste tentamen 23 januari 2016
Afgelopen week heb ik mijn allerlaatste tentamen gemaakt: stukje bij beetje komt het einde in zicht.
En dat mag ook wel, na bijna 7 jaar. Overigens was het geen verplicht tentamen meer, maar slechts een poging om een reeds behaald cijfer (6) iets op te hogen – wat vermoedelijk helaas niet is gelukt. Afijn, je kunt niet alles hebben – zeker ik niet. Verder ben ik momenteel erg druk met mijn afstudeeronderzoek in opdracht van Sweco (voormalig Grontmij).
En van de hak, spring ik nu op de tak. Zoals je misschien weet, heeft bijna elk dorp in Oostenrijk een eigen webcam om potentiële vakantiegasten via internet een actuele blik op de plaatselijke (sneeuw)condities te bieden: ik maak er zelf ook regelmatig gebruik van. Maar soms worden de webcams ook wel "misbruikt" door mensen om bijvoorbeeld op afgesproken tijdstippen in beeld te gaan staan zwaaien naar thuisgebleven vrienden en familie, of om gekke bekken te trekken, of... het kan allemaal nog veel komischer. Dat laatste bewees een groep wintersporttoeristen in het skigebied van Obergurgl-Hochgurgl in het Ötztal:
JavaScript is helaas niet geactiveerd in uw browser.

Activeer JavaScript voor een correcte werking van diverse functies op deze website (instructies).

https://www.youtube.com/watch?v=MYuZnr6lKAc
Helaas moet ik de vreugde wel iets dempen: achteraf bleek deze film in scène gezet met ondersteuning van het skigebied en de VVV. Maar het idee is wel ontstaan doordat meerdere mensen de webcams gebruikten om hun grappen de wijde wereld in te sturen. En al met al is het een goed gelukte publiciteitsstunt, want het filmpje is in meerdere landen en via verschillende kanalen verspreid en in totaal al door miljoenen mensen gezien.
Ondertussen zit ik hier echter alleen in Holland, terwijl de rest van mijn familie weer in Oostenrijk van de sneeuw geniet, voor het zoveelste jaar op rij (ik ben de tel kwijt). In de winter nadat ik ben afgestudeerd koop ik wel een Tirol Snow Card en blijf ik een maand lang in Tirol om te skiën... maar waarschijnlijk niet, want zo lang krijg ik toch geen vakantie en bovendien ben ik te krenterig om ruim €700 neer te tellen voor een seizoenskaart. Nouja, zeuren helpt niets, de tijd zal het uitwijzen. Ik ga weer verder met mijn werk, tot ziens.

Oudere nieuwsberichten zijn te vinden in het nieuwsarchief 2015.